Ég skrifa reglulega pistla í norska dagblaðið Klassekampen – sem er nokkurn veginn jafnbesta dagblað sem ég hef lesið á ævinni. Yfirleitt skrifa ég pistlana á sænsku, fæ konuna mína til að lesa þá yfir og svo eru þeir þýddir og prentaðir á norsku í 100 þúsund eintökum (ég hef aldrei talað við jafn marga í einu og þarna). Síðast var ég eitthvað steiktur, eitthvað grillaður, eitthvað flamberaður og maríneraður, dálítið seyddur í kollinum sumsé – og konan mín stakk upp á því að ég skrifaði pistilinn bara á íslensku og hún myndi síðan þýða hann yfir á sænsku. Sem varð úr. Þess vegna birtist hérna alltíeinu og upp úr þurru norskur pistill á íslensku, sem er vanur að birtast bara á þeim hluta síðunnar sem helgaður er sænska broti míns splittraða persónuleika; og mun birtast þar eftir einhverjar vikur – ég reikna ekki með því að þótt ég deili þessu tilskrifi með ykkur muni það kosta Klassekampen marga lesendur (og ef það er eitthvað dagblað sem á skilið að vera til þá er það Klassekampen)