Fjallabaksleiðin

Hér talar maður í útgáfuham. Eða kynningarham. PR-ham. Maður í einhverjum svona ham sem gerir honum kleift að selja bækur, snyrta sig til og tala um sjálfan sig í sjónvarpið. Ég er nýkominn úr viðtali á ÍNN og hef annars eytt deginum í að þeytast um höfuðborgarsvæðið með árituð og stimpluð Óratorrek, aðallega til Facebookvina – sem eru auðvitað margir hverjir, sennilega flestir, gamlir raunvinir og kunningjar – en ég er sem sagt minn eigin hypermobile bóksali. Ég tók mér smá frí til að fara út að hlaupa í Laugardalnum – sem var gott, sól en kalt, sérstaklega þegar ég var orðinn svitablautur – og þá hringdi Árni Matt upp á viðtal og ljósmynd fyrir moggann. Hann er svo naskur að hann heyrði strax að ég væri að hlaupa, sennilega var ég samt meira hressilega móður en bugaður – þótt ég sé oft líka bugaður á hlaupum – eða ég ímynda mér það, í það minnsta leið mér ekki einsog ég væri að fara að deyja. Ég á að hitta ljósmyndarann á morgun – bara spurning hvar. Hvar er geðveikast að láta mynda sig í Reykjavík? Á hvaða brautir á ég að beina þessum manni? Annars er ég bara góður.

Ég tók upp á því nýlega að skrifa bara stök orð í glósubækurnar mínar, þar sem ég hafði áður skrifað nokkrar setningar um það sem helst þyrfti að gerast. Þær eru vel að merkja tvær, glósubækurnar, og ég geri engan greinarmun á þeim, nema stundum skrifa ég í eina og stundum í hina. Þetta eru svona to-do-listar, mestmegnis, áminningar um eitt og annað, og stundum tek ég upp á því að nota þær einsog almanak eða kladda og merki inn dagsetningar á opnur og blaðsíður svo ég geti áminnt mig marga daga fram í tímann. Þetta er sérstaklega hjálplegt þegar kemur að því að muna alla skilafrestina á Starafugli – hvenær hver átti að skila hvaða texta um hvaða verk. En nú man ég ekkert lengur hvað það var sem ég ætlaðist til þess að ég færi að gera. Ég hef bara ekki hugmynd um hvað neitt af þessu þýðir. Kannski þýðir það að nú sé kominn tími til að fara í páskafrí. Jú, ég ætlaði að blogga. Það stendur þarna. Tékk.

Það keyrði maður

inn í hóp fólks

í Stokkhólmi

rétt í þessu Kunnuglegur ókunnugur maður;

ég er alltaf að sjá hann en ég veit ekkert hvað hann heitir

það veit enginn og sennilega heitir hann ekki neitt

ekki í alvörunni Þeir segja líka að einhver

hafi hleypt af byssu

eða byssum

en þeir segja ekki hver

eða hvern hann skaut Eða hún skaut

hán skaut

hé, þau, þeir

þið, þær

og við auðvitað

erum ekki undanskilin Ég meina, þið vitið hvað ég á við Stefan Löfven segir að það hafi verið ráðist á Svíþjóð

Ágúst Borgþór segir að þetta séu múslimarnir

og skipar Agli Helgasyni að vakna;

Guðmundur Andri segir þetta árás á fjölmenninguna

og ég er bara einhvern veginn

algerlega lamaður

bara alveg lamaður ég lýg því ekki

einhvern veginn

að liðast í sundur á tilfinningunum

einsog ég eigi eitthvað með það

eitthvað tilkall

einsog harmur sé sambærilegur

ofbeldi ekki alls konar hlutir

fullkomlega óskyldir innbyrðis

ekki sorgmæddur beinlínis

bara dálítið lamaður

og miður mín Lögreglan öskrar á fólk

í strætisvögnum

að hér hafi verið framið hryðjuverk

og það þurfi að fara frá borði;

ég er löngu hættur að skilja fréttirnar

og vona að það slokkni bráðum á þeim bara Og fleira er kunnuglegt, ég hef fyrir vana

að drepa tímann

á þessum götum

svefnlausri nótt

á McDonalds

þar sem er bannað að sofa

og kaffið er vont

þótt maturinn sé sannast sagna alltílagi

en ég var strandaglópur

og komst ekki neitt Þarna í nágrenninu keypti ég

Guns N’ Roses kaffifantinn minn

með brotna handfanginu

ég er alltaf þarna, finnst mér

og fremur dýr heyrnartól sem skemmdust fljótlega

og ég hef líka komið inn í Åhlens Vinir mínir og ættingjar eru alltaf að

merkja sig seif

eða merkja vini sína seif

á Facebook

í vinnunni ofar við götuna,

neðar við götuna

við þessi torg

næstu torg

og tengdapabbi minn er í Kína

og þess utan nýfluttur til Västerås

(ég var í alvöru búinn að gleyma því,

en bara í augnablik)

og ég vissi ekki að þið væruð

svona mörg

á lífi eða einu sinni dauð

og hvað þá örugg En það var sem sagt einhver maður

að keyra inn í þvögu

hóp fólks

í Stokkhólmi

bara rétt í þessu

og einhverjir eru alveg

100% steindauðir

og það er alveg að fara með mig

Pönkrokk, þú ert stóri vælukjóinn minn – AllenGinsberg Ég ætla að klaga þig í heyrnarlausa mömmu mína!

Skelltu þér á gólfið

og éttu bleyjur ömmu þinnar, trommur,

hvaða djöfuls læti viltu byltingu?

Viltu heimsendi? Springa í tætlur með dínamíthljóðum?

Þetta hreyfir ekki við mér, Hærra, Grimmar!

Ríddu mér í rassgatið! Tottaðu mig! Fáðu það í eyrun á mér!

Mig langar í alla þessa bleiku kviðarnafla!

Lofaðu að þú skulir myrða mig í ræsinu með Fullnægingum!

Ég vil kaupa miða í næturklúbbinn þinn, mig langar að vera handtekinn!

Fimmtugur vil ég fara! Með svipur og keðjur og leður!

Rassskelltu mig! Kysstu á mér augað! Tottaðu mig útumallt

frá Mabuhay-görðum til CBGB’s landshorna á milli

Toppi til táar Gemmér rafmagnsgítarinn nakinn,

Pönk forseti, slafraðu alríkislögreglunni oní gríðarstóran trantinn á þér. Mabuhay-görðum, maí 1977. Úr  Maíkonungurinn

Ég hef komið mér upp þeim vana að yfirgefa skrifstofuna um þetta leyti dags, fara í bakaríið og koma aftur með snúð og kaffi. Kaffið hérna er alls ekki gott, ég þoli alls ekki meira en 7-8 bolla af því, í allra mesta lagi (eiginlega er það svo vont að ég fæ mér oftast ekki nema einn) og það eru engir snúðar í boði. Ég þarf samt að fara að taka með mér meðgöngubolla í vinnuna; ég hugsa að sjálfbæra fólkinu myndi ofbjóða kaffibollafjallið hérna. Kannski ofbýður mér líka sjálfum, kannski kenni ég bara góða sjálfbæra fólkinu um mína eigin sektarkennd einsog þau standi yfir mér með ásakandi fingur. Týpískt ég.

The art world, you may be shocked to learn, is underwritten by bankers and industrialists. The Hollywood studios are hotbeds of corporate greed. The masterpieces of Renaissance painting and sculpture were enabled by the patronage of corrupt popes and ruthless princes. The European novel arose as the looking glass and plaything of a vain and entitled bourgeoisie in an age of brutal colonial adventurism. The ancient marvels stuffed into Western museums from Berlin to Los Angeles were snatched from poor or militarily unlucky countries by imperial raiding parties, and the treasures themselves were more often than not artifacts of despotism and superstition. The objectification of women, the glorification of illegitimate power, the dehumanization of the Other—it all hangs seductively and poisonously before our eyes. If we adjust our perspective—or correct our naïve vision with properly skeptical lenses—we will see that what we have taken for beauty is really the afterimage of cruelty, inequality, intolerance, sexism, and greed. Úr Better Living Through Criticism: How to Think about Art, Pleasure, Beauty and Truth eftir A. O. Scott Í síðustu viku stóð samfélaginu ógn af því að börn læsu bækur Helga Jónssonar – af því í þeim er fjallað um kynferðisofbeldi (og ég sem hélt við værum alltaf að reyna að „opna umræðuna“ – en það er kannski ekki öllum boðið), og vegna þess að þær eru lélegar. Nú stendur samfélaginu ógn af því að börn lesi Engla alheimsins eftir Einar Má af því lýsingarnar þar á aðbúnaði geðsjúkra eru úreldar og þeir sem þær lesa því haldnir alls konar ranghugmyndum um Klepp. Minn skilningur á krafti bókmennta hefur reyndar alltaf falið í sér að þær geti verið alveg hryllilega mannskemmjandi. Að þær geti allt eins brotið okkur niður og haft skaðleg áhrif á umhverfi sitt – og reyndar, að það séu oft helst bækurnar sem  ætla ekki að gera neinum illt, heldur þvert á móti,  vilja vel , sem fari verst með okkur. Og þá sé ekki heldur endilega samasemmerki milli þess að þær séu  illa skrifaðar eða  léleg bókmenntaverk . Sennilega eru bækur af þessu tagi verri eftir því sem þær eru  betri bókmenntaverk , í merkingunni  kraftmeiri . Annars eru ægilegir fordómar í flestum bókum – það þarf ekki annað en að skoða hvernig skrifað er um íslensk þorp og smábæi í skáldsögum, þar sem allir eru þröngsýnir alkohólistar með nefið ofan í hvers manns koppi og minnimáttar verða alltaf út undan. Eða  yfirlætisleg sveitarómantíkin – vemmilegt nostalgíukast hins tilfinningasama menntamanns. Allar kvenpersónurnar sem gera ekki annað en dæsa af aðdáun á sínum mönnum – ef þær eru þá ekki fláráðar druslur. Og svo framvegis og svo framvegis. En það er ekki beinlínis það sem ég er að meina. Bækur geta verið góðar – vel skrifaðar og mannbætandi –  þrátt fyrir að vera börn síns tíma eða dálítið siðferðislega villuráfandi (eiginlega hef ég litla trú á höfundum sem leyfa sér ekki dálítið siðferðislegt villuráf – annað er til marks um oftrú á siðferðislegt yfirvald hvers tíma). Það er eitthvað annað. Kannski að ég eigi við einfeldnislegan hugsunarhátt sem dulbýr sig sem eitthvað meira – þunnildi sem tekst að sannfæra lesanda sinn (eða samfélag lesenda) um að hér sé gríðarlega mikil speki á ferðinni sem verði að taka alvarlega, þegar manni ætti að vera ljóst – ef maður gerði sér far um að skoða það og þyrði að fara gegn hersingunni sem segir til tískustrauma – að svo er alls ekki. Þar með er einsog hugsun mannsins – ekki höfundarins, heldur samfélagsins – hafi verið færð niður um bekk. Standardinn lækkaður. Í næsta prófi þarf maður ekki að fá nema 4 til að ná.

Fyrsti í #Fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 1, 2017 at 3:38am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Ég man ekki hvað var fyrsta í fiskars. Sennilega er þetta þorskur með sólþurrkuðum tómötum og ólífum. Eitthvað þannig. Lítur girnilega út. Ég skýt á 7/10. #fiskars part deux A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 2, 2017 at 10:59am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Annan dag fiskarsmánaðar var ég sennilega með rauðsprettu á byggbeði. Eða eitthvað. Skelfilegt að skrifa þetta ekki niður. Segjum 6/10. #fiskars vs pizzaföstudagur A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 3, 2017 at 11:29am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þriðji í fiskars var líka pizzaföstudagur. Skýrir sig sjálft. 8/10. Kedgeree #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 4, 2017 at 10:26am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Fjórða í fiskars var kedgeree með reyktri ýsu. 7,5/10 (mjög gott en svolítið þungt). Rækjupasta #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 5, 2017 at 10:06am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Fimmta í fiskars rækjupasta. 8/10. Fiskisúpa m/ þorski, rækjum og reyktum laxi #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 7, 2017 at 10:10am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Sjötti. Sennilega var þetta ekki nema 6,5/10 – óeftirminnilegt. En það var áreiðanlega rjómi í þessu og hann klikkar sjaldan. Í öllu falli var enginn afgangur svo einhverjum hefur þótt þetta gott. Plokkfiskur á @messinnreykjavik #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 8, 2017 at 5:37am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Sjöunda var ég kominn í ferðalag. Ég var ekki nógu ánægður með þennan plokkfisk – þetta var eitthvað smjörfræst. En ætla að gefa Messanum annan séns við tækifæri, það segja allir að þetta sé svo gott. 6/10. Túnfisksamloka #fiskars #wheninkef A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 8, 2017 at 10:13pm PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Leifsstöð. Spicy Tuna á Joe & The Juice. 6/10. Rækjusalat á Tante Gerda í Hamar #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 10, 2017 at 6:51am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Hádegismatur í Hamar á Rolf Jacobsendagene. 5/10. Sjávarréttahornið á tapasdisknum mínum #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 11, 2017 at 9:59am PST //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Ég át líka talsvert af kjöti í fiskars, en þá með eða á öðrum tíma (í hádeginu þá mest). En alltaf einhvern fisk. 8/10. At Icelandic Fish & Chips #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 13, 2017 at 6:36am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þetta var mjög gott. Svolítið hipsteraleg þessi smjörfroða og það hefði auðvitað átt að vera maltedik með en fiskurinn var alveg solid. 9/10. Víetnamskar vorrúllur með risarækjum og hnetusósu #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 14, 2017 at 11:24am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Heimkominn fór ég í víetnamska nostalgíu. 8/10. Regnbogasilungur, kartöflur og salat. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 15, 2017 at 10:54am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Ég gerði svo mikið af brjálæðislega góðri hnetusósu með vorrúllunum – notaði hluta af afganginum til að smyrja þennan vestfirska silung. 8/10. Gufusoðinn steinbítur með jurtasósu. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 16, 2017 at 12:18pm PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þetta er sennilega eftirlætisréttur Nödju. Þessi sósa – sem er bara smjör, sérrí, kóríander, (thai) basilika, steinselja og skalottlaukur – er svakaleg. 8/10 (Nadja færi sennilega í 9,5/10. #fiskars vs pizzaföstudagur taka II: sardínupizza og plokkfiskhálfmáni A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 17, 2017 at 11:48am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Aftur kominn pizzaföstudagur. Það er plokkfiskur með bernaise innan í hálfmánanum. Plokkarinn fær 8,5/10. Hin 8/10. Sill och potatis #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 18, 2017 at 11:01am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Sænskasti rétturinn. 7,5/10. Chutneylax, indverskt salat og naan. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 19, 2017 at 1:04pm PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Verst að fá bara frosinn lax. En sennilega stendur það til bóta með öllu þessu eldi. 7/10. Cod liver sandwich #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 20, 2017 at 5:10am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þykkar franskbrauðssneiðar ristaðar á pönnu, hálf dós af lifur, hálft avókadó, lambhagasalat og „sterk sinnepssósa“ – hefði hugsanlega notað majones, en átti þetta til. Kúfuð skeið af svörtum hrognum. Salt og pipar. 9/10. Beikonvafin langa #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 20, 2017 at 11:09am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Nadja fór til Frakklands og þá var ástæða til að bæta kjöti í matinn. 7,5/10. Hvítlauksristaður skötuselur og ribeye. #fiskars #toolatergram A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 21, 2017 at 2:06pm PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þetta var síðasti dagurinn með eldhús. Svo kom smiðurinn og tók af mér eldhúsið og ég færði allt mitt hafurtask inn í stofu. Þar sem ég kláraði fiskars á hrísgrjónapotti, örbylgjuofni, vöfflujárni og George Foreman Lean Mean Fat-Reducing Grilling Machine. 9/10. Tilbúinn réttur frá fiskbúð Kára Jó og hrísgrjón úr nýja hrísgrjónapottinum. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 22, 2017 at 11:20am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Ég man ekki alveg hvað þessi réttur frá Kára var. Sennilega langa í sinnepssósu. Ég hafði pantað hrísgrjónapottinn frá Reykjavík og hélt að hann kæmi ekki fyrren degi síðar – en svo kom hann og ég vildi prófa. Ég notaði örbylgjuofninn til að elda lönguna og svo notaði ég hann ekkert meir. 6,5/10. Rúgvaffla með reyktum laxi. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 23, 2017 at 11:12am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Karlakórinn var að selja reyktan lax. Ég fékk hann heimsendan í vinnuna. 8/10. Yum yum rækjunúðlur #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 25, 2017 at 2:46am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js „Tími til að njóta“. (Ég er reyndar alger sökker fyrir svona núðlum). 7/10. Hörpudiskrisotto #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 25, 2017 at 11:19am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Hrísgrjónapotturinn fékk að vinna fyrir laununum. Það er hægt að nota hann alls konar – t.d. steikja lauk í botninum. Ég segi ekki að risotto sem maður sinnir viðstöðulaust í góðum potti sé ekki betra – en þetta er ótrúlega próblemfrítt. Og hörpudiskurinn grillaður í Formanninum. 7,5/10. Fyrsti (og sennilega síðasti) vatnakarfinn minn. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 26, 2017 at 11:25am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Ég keypti svona vatnakarfa í tælenska frystinum í pólsku búðinni (þegar tælensku búðinni var lokað breytist hún í horn í pólsku búðinni). Þegar ég kom heim fór ég að gúgla tegundinni – tinfoil barb hét þetta á umbúðunum – og fann bókstaflega enga uppskrift en mikið um að þeir væru hafðir fyrir gæludýr. Og eitthvað um að vatnakarfi almennt væri grillaður víða í asíu, bara svona beint upp úr vatninu. Ég gerði það en mæli ekki með því. Frekar leiðinlegur á bragðið og alveg skelfilega mikið af beinum. 3/10. #fiskars dagsins: ciabatta með rækjusalati A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 27, 2017 at 4:42am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Körfuboltastelpurnar voru að selja rækjur. Ég hef bara held ég aldrei gert rækjusalat áður en geri oft túnfisksalat með svipuðum prinsippum. Heimalagað majo gerir gæfumuninn (og er fáránlega auðvelt – majomafíunni hefur einhvern veginn tekist að sannfæra heiminn um að það þurfi að kaupa dollurnar þeirra því þetta sé eitthvað moj, en það er alger misskilningur). 7/10. Sushi #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 28, 2017 at 4:08am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Aftur fékk hrísgrjónapotturinn að trylla lýðinn. Ég er enginn ægilegur sushikall – en hvað gerir maður ekki þegar maður á ekkert eldhús? Þetta var líka ágætt. 7/10. Thai koon rækjur. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 29, 2017 at 5:11am PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js

Þennan dag eldaði ég ekki neitt. Við fórum í mat til M&P um kvöldið og ég fékk mér þetta í hádeginu til að fiskarsa mig upp. 6,5/10. Gullkarfi í kókósmüslihjúpi með tortillaflögum, salati og salsa. #fiskars A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 29, 2017 at 12:44pm PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þetta var ótrúlega gott. 9/10. Næstsíðasti í #fiskars : Asískar steinbítsbollur, spírusalat og rösti (frá Kára í Sjávarfangi). A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 30, 2017 at 12:17pm PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Þetta var líka alveg brjálæðislega gott. 9/10. Síðasti í #fiskars meets pizzaföstudagur meets ekkert eldhús. A post shared by Eiríkur Örn (@eirikurorn) on Mar 31, 2017 at 12:17pm PDT //platform.instagram.com/en_US/embeds.js Í staðinn fyrir pizzur gerði ég quesadillas í Formanninum. Börnin fengu sín venjulegu pizzaálegg en ég gerði eina með surimi, avocado, mozzarella og sterku salsa og aðra með reyktum laxi, pestó, lauki og mozzarella. Sú fyrri fær 7/10 en seinni 8,5/10.

19 dagar í útgáfu Sennilega birtist fyrsta ljóðið sem ég skrifaði í Óratorrek á Facebook og sennilega – ég man aldrei neitt – byrjaði það sem langur status og það var áreiðanlega annað hvort „Ljóð um dóttur mína“ eða „Ljóð um hörmungar“ eða „Ljóð um fyrirgefninguna“. Ég datt niður á einhvern talanda – einhverja leið til þess að tjá mig í setningum sem í senn héngu saman og leystust í sundur – og textinn kom allur á til þess að gera óþvingaðan hátt, sem mér fannst líka skipta máli, þessi ljóð eru ekki skurðaðgerðir heldur snjóflóð. Allen Ginsberg sagði að ljóðlistin væri listin að „grípa sjálfan sig við að hugsa“ – að „taka eftir því sem maður tekur eftir“ – og líklega reyndi ég að fara þveröfuga leið, að hætta að taka eftir og gera rantið að ljóðrænu verkfæri, gera síbyljuna – tungumálið einsog það birtist mér – að efnivið í einhvers konar retóríska/ljóðræna skúlptúra. Ég hef áður unnið talsvert með fundna texta – sérstaklega í Blandarabröndurum og Fönixnum – en í Óratorreki er eiginlega frekar að ég reyni að  herma eftir tungumálinu en að ég steli því og rímixi. Fundni textinn í  Óratorreki er tungumálið allt. Flest ljóðin í bókinni eiga sér eitthvert tiltekið tilefni eða þema sem þjónar einsog akkeri fyrir ljóðin til að hringsóla (eða reykspóla) í kringum. Þarna er ljóð um Evrópukeppnina í knattspyrnu, ljóð um hryðjuverkaógnina, ljóð sem var ort fyrir sýningu í Norræna vatnslitasafninu í Skärhamn og annað sem ort var fyrir sýningu í Gallerí Úthverfu á Ísafirði, það eru ljóð sem voru ort sem fyrirlestrar um bókmenntir, ljóð um ástandið á Gaza og ljóð um ástina, ort á brúðkaupsafmæli mínu og Nödju. Öll í sama bragarhætti. Og sennilega hefur ríflegur helmingur þeirra nú þegar birst einhvers staðar – mörg reyndar á öðrum tungumálum – og enn von á mörgum.

Aram Nói er í fréttunum í dag . Gatan heitir að vísu Tangagata, en Tan-gata er ekkert verra. Aram komst síðast í fréttirnar í Västerås þegar hann var fjögurra ára. Þá tóku þeir sig til tveir félagarnir og stungu af úr pössun hjá vinkonu okkar. Þeir sögðust hafa ætlað að fara og fá sér pulsu í búðinni en föttuðu svo að þeir áttu enga peninga og náðust af lögreglunni úti við hraðbraut þar sem þeir voru að reyna að húkka sér far niður í bæ þar sem þeir ætluðu að sögn vegfaranda að „tjilla“. Vegfarandinn, sem hringdi á lögregluna, sagði víst líka að þegar hún hefði spurt hvað þeir væru gamlir hefðu þeir sagt henni að koma sér, þetta væri allt í lagi, þeir væru sex ára. En nú er þessi litli ólátabelgur bara orðinn ábyrgur þjóðfélagsþegn.

Stundum þegar ég sest niður til að skrifa eitthvað fer hugurinn að leita sér að skoðun. Ég man að ég las eitthvað í dag og ég hafði á því skoðun. Sennilega var það frétt. Eða uppskrift. Kannski var það varðandi eitthvað sem einhver sagði við mig í tölvupósti. Eitthvað sem hefur með framtíðina að gera. En svo man ég bara ekki hvað það getur hafa verið og þá fer heilinn á mér að framleiða nýjar skoðanir á einhverju öðru. Einhverju sem skiptir engu máli. Einhverjum algerum tittlingaskít. Hausinn á mér kominn í rifrildisgír og ég byrjaður að garga á einhverja endemis fávita í hugsunum mínum. Það gengur augljóslega ekki. Þetta er alger endaleysa. Ég verð að hætta þessu.